Zgłoś interwencję

Ustawa o wychowaniu w trzeźwości i przeciwdziałaniu alkoholizmowi

Dz.U.07.70.473 2007.07.14 zm. Dz.U.07.115.793 art. 2 2007.10.10 zm. Dz.U.07.176.1238 art. 3 USTAWA z dnia 26 października 1982 r. o wychowaniu w trzeźwości i przeciwdziałaniu alkoholizmowi (tekst jednolity) Uznając Ŝycie obywateli w trzeźwości za niezbędny warunek moralnego i materialnego dobra Narodu, stanowi się, co następuje: Rozdział 1 Przepisy ogólne Art. 1. 1. Organy administracji rządowej i jednostek samorządu terytorialnego są obowiązane do podejmowania działań zmierzających do ograniczania spoŜycia napojów alkoholowych oraz zmiany struktury ich spoŜywania, inicjowania i wspierania przedsięwzięć mających na celu zmianę obyczajów w zakresie sposobu spoŜywania tych napojów, działania na rzecz trzeźwości w miejscu pracy, przeciwdziałania powstawaniu i usuwania następstw naduŜywania alkoholu, a takŜe wspierania działalności w tym zakresie organizacji społecznych i zakładów pracy. 2. Organy, o których mowa w ust. 1, popierają takŜe tworzenie i rozwój organizacji społecznych, których celem jest krzewienie trzeźwości i abstynencji, oddziaływanie na osoby naduŜywające alkoholu oraz udzielanie pomocy ich rodzinom, jak równieŜ zapewniają warunki sprzyjające działaniom tych organizacji. 3. Organy, o których mowa w ust. 1, współdziałają równieŜ z Kościołem Katolickim i innymi kościołami oraz związkami wyznaniowymi w zakresie wychowania w trzeźwości i przeciwdziałania alkoholizmowi. Art. 2. 1. Zadania w zakresie przeciwdziałania alkoholizmowi wykonuje się przez odpowiednie kształtowanie polityki społecznej, w szczególności: 1) tworzenie warunków sprzyjających realizacji potrzeb, których zaspokajanie motywuje powstrzymywanie się od spoŜywania alkoholu; 2) działalność wychowawczą i informacyjną; 3) ustalanie odpowiedniego poziomu i właściwej struktury produkcji napojów alkoholowych przeznaczanych do spożycia w kraju; 4) ograniczanie dostępności alkoholu; 5) leczenie, rehabilitację i reintegrację osób uzaleŜnionych od alkoholu; 6) zapobieganie negatywnym następstwom naduŜywania alkoholu i ich usuwanie; 7) przeciwdziałanie przemocy w rodzinie, 8) wspieranie zatrudnienia socjalnego poprzez finansowanie centrów integracji społecznej. 2. Zadania, o których mowa w ust. 1, uwzględnia się w załoŜeniach polityki społeczno-gospodarczej w postaci Narodowego Programu Profilaktyki i Rozwiązywania Problemów Alkoholowych, zatwierdzanego przez Radę Ministrów. Art. 21. UŜyte w ustawie określenia oznaczają: 1) najbliŜsza okolica punktu sprzedaŜy napojów alkoholowych - obszar mierzony od granicy obiektu, zamknięty trwałą przeszkodą o charakterze faktycznym, taką jak krawędź jezdni, zabudowa, która ze względu na swój charakter uniemoŜliwia dostęp oraz kontakt wzrokowy i głosowy, mur bez przejść oraz ciek wodny bez bliskich przepraw; 2) promocja napojów alkoholowych - publiczną degustację napojów alkoholowych, rozdawanie rekwizytów związanych z napojami alkoholowymi, organizowanie premiowanej sprzedaŜy napojów alkoholowych, a takŜe inne formy publicznego zachęcania do nabywania napojów alkoholowych; 3) reklama napojów alkoholowych - publiczne rozpowszechnianie znaków towarowych napojów alkoholowych lub symboli graficznych z nimi związanych, a takŜe nazw i symboli graficznych przedsiębiorców produkujących napoje alkoholowe, nieróŜniących się od nazw i symboli graficznych napojów alkoholowych, słuŜące popularyzowaniu znaków towarowych napojów alkoholowych; za reklamę nie uwaŜa się informacji uŜywanych do celów handlowych pomiędzy przedsiębiorcami zajmującymi się produkcją, obrotem hurtowym i handlem napojami alkoholowymi; 4) sponsorowanie - bezpośrednie lub pośrednie finansowanie lub współfinansowanie działalności osób fizycznych, osób prawnych lub jednostek organizacyjnych nieposiadających osobowości prawnej, dla upowszechniania, utrwalania lub podniesienia renomy nazwy, producenta lub dystrybutora, znaku towarowego lub innego oznaczenia indywidualizującego przedsiębiorcę, jego działalność, towar lub usługę, w zamian za informowanie o sponsorowaniu; 5) informowanie o sponsorowaniu - prezentowanie informacji zawierającej nazwę sponsora lub jego znak towarowy w związku ze sponsorowaniem; 6) wydzielone stoisko - oddzielone od pozostałej powierzchni punktu sprzedaŜy, ciąg handlowy lub lada, zamknięte własną kasą fiskalną, rejestrującą prowadzoną sprzedaŜ; 7) obrót hurtowy napojami alkoholowymi - zakup napojów alkoholowych w celu dalszej ich odsprzedaŜy przedsiębiorcom posiadającym właściwe zezwolenia; 8) wartość sprzedaŜy - kwota naleŜna sprzedawcy za sprzedane napoje alkoholowe, z uwzględnieniem podatku od towarów i usług oraz podatku akcyzowego; 9) sklep branŜowy ze sprzedaŜą napojów alkoholowych - placówka, w której roczna wartość sprzedaŜy napojów alkoholowych stanowi nie mniej niŜ 70 % wartości sprzedaŜy ogółu towarów w tym punkcie; 10) reintegracja - reintegrację zawodową i społeczną w rozumieniu przepisów o zatrudnieniu socjalnym. Art. 3. 1. Profilaktyka i rozwiązywanie problemów alkoholowych jest celem działania Państwowej Agencji Rozwiązywania Problemów Alkoholowych, zwanej dalej "Agencją". 2. Agencja podlega ministrowi właściwemu do spraw zdrowia. 3. Do zadań Agencji naleŜy w szczególności: 1) przygotowywanie projektu Narodowego Programu Profilaktyki i Rozwiązywania Problemów Alkoholowych oraz projektu podziału środków na jego realizację; 2) opiniowanie i przygotowywanie projektów aktów prawnych oraz planów działań w zakresie polityki dotyczącej alkoholu i problemów alkoholowych; 3) prowadzenie działalności informacyjno-edukacyjnej, opracowywanie ekspertyz oraz opracowywanie i wdraŜanie nowych metod profilaktyki i rozwiązywania problemów alkoholowych; 4) udzielanie merytorycznej pomocy samorządom, instytucjom, stowarzyszeniom i osobom fizycznym, realizującym zadania związane z profilaktyką i rozwiązywaniem problemów alkoholowych, oraz zlecanie i finansowanie realizacji tych zadań; 5) współpraca z organami samorządu województw i pełnomocnikami, o których mowa w art. 4 ust. 3; 6) koordynacja i inicjowanie działań zwiększających skuteczność i dostępność lecznictwa odwykowego; 7) zlecanie i finansowanie zadań związanych z rozwiązywaniem problemów alkoholowych; 8) współpraca z organizacjami i instytucjami międzynarodowymi prowadzącymi działalność w zakresie rozwiązywania problemów alkoholowych; 9) podejmowanie interwencji w związku z naruszeniem przepisów określonych w art. 131 i 15 ustawy oraz występowanie przed sądem w charakterze oskarŜyciela publicznego. 4. Agencja jest państwową jednostką budŜetową. 5. Agencją kieruje dyrektor powoływany przez ministra właściwego do spraw zdrowia, spośród osób naleŜących do państwowego zasobu kadrowego. Minister właściwy do spraw zdrowia odwołuje dyrektora Agencji. 6. Organizację Agencji określa statut, nadany przez ministra właściwego do spraw zdrowia. Art. 3a. 1. Nabór kandydatów do zatrudnienia na wolne stanowiska pracy w Agencji jest otwarty i konkurencyjny. 2. Ogłoszenie o naborze zamieszcza się w Biuletynie Informacji Publicznej, o którym mowa w ustawie z dnia 6 września 2001 r. o dostępie do informacji publicznej (Dz. U. Nr 112, poz. 1198, z późn. zm.1)), oraz w miejscu powszechnie dostępnym w jednostce organizacyjnej, w której jest prowadzony nabór. Art. 3b. Informacje o kandydatach, którzy zgłosili się do naboru, stanowią informację publiczną w zakresie objętym wymaganiami określonymi w ogłoszeniu o naborze. Art. 3c. Termin do składania dokumentów, określony w ogłoszeniu o naborze, nie moŜe być krótszy niŜ 14 dni od dnia opublikowania tego ogłoszenia w Biuletynie Informacji Publicznej. Art. 3d. 1. Po upływie terminu do składania dokumentów określonego w ogłoszeniu o naborze niezwłocznie upowszechnia się listę kandydatów, którzy spełniają wymagania formalne określone w ogłoszeniu o naborze, przez umieszczenie jej w miejscu powszechnie dostępnym w jednostce organizacyjnej, w której jest prowadzony nabór, a takŜe przez opublikowanie jej w Biuletynie Informacji Publicznej. 2. Lista, o której mowa w ust. 1, zawiera imię i nazwisko kandydata oraz jego miejsce zamieszkania w rozumieniu przepisów Kodeksu cywilnego. Art. 3e. 1. Sporządza się protokół przeprowadzonego naboru kandydatów do zatrudnienia na wolne stanowiska pracy w Agencji. 2. Protokół zawiera w szczególności: 1) określenie stanowiska pracy, na które był prowadzony nabór, liczbę kandydatów oraz imiona, nazwiska i adresy nie więcej niŜ 5 najlepszych kandydatów uszeregowanych według poziomu spełniania przez nich wymagań określonych w ogłoszeniu o naborze; 2) informację o zastosowanych metodach i technikach naboru; 3) uzasadnienie dokonanego wyboru. Art. 3f. 1. Informację o wyniku naboru upowszechnia się w terminie 14 dni od dnia zatrudnienia wybranego kandydata albo zakończenia naboru, w przypadku gdy w jego wyniku nie doszło do zatrudnienia Ŝadnego kandydata. 2. Informacja, o której mowa w ust. 1, zawiera: 1) nazwę i adres urzędu; 2) określenie stanowiska pracy; 3) imię i nazwisko wybranego kandydata oraz miejsce jego zamieszkania w rozumieniu przepisów Kodeksu cywilnego; 4) uzasadnienie dokonanego wyboru kandydata albo uzasadnienie niezatrudnienia Ŝadnego kandydata. 3. Informację o wyniku naboru upowszechnia się w Biuletynie Informacji Publicznej i w miejscu powszechnie dostępnym w jednostce organizacyjnej, w której był prowadzony nabór. Art. 3g. JeŜeli stosunek pracy osoby wyłonionej w drodze naboru ustał w ciągu 3 miesięcy od dnia nawiązania stosunku pracy, moŜna zatrudnić na tym samym stanowisku kolejną osobę spośród najlepszych kandydatów wymienionych w protokole tego naboru. Przepisy art. 3f stosuje się odpowiednio. Art. 4. 1. Samorząd województwa realizuje zadania, o których mowa w art. 1 i 2, w postaci wojewódzkiego programu profilaktyki i rozwiązywania problemów alkoholowych stanowiącego część strategii wojewódzkiej w zakresie polityki społecznej. 2. Zarząd województwa odpowiada za koordynację przygotowania i realizację programu, o którym mowa w ust. 1, udziela pomocy merytorycznej instytucjom i osobom fizycznym realizującym zadania objęte tym programem oraz współdziała z innymi organami administracji publicznej w zakresie rozwiązywania problemów alkoholowych. 3. Program, o którym mowa w ust. 1, jest realizowany przez regionalny ośrodek polityki społecznej, o którym mowa w przepisach o pomocy społecznej, lub inną jednostkę wskazaną w programie. W celu realizacji programu zarząd województwa moŜe powołać pełnomocnika. 4. Środki finansowe na prowadzenie działań, o których mowa w ust. 2, ujmuje się w budŜecie województwa. Art. 41. 1. Prowadzenie działań związanych z profilaktyką i rozwiązywaniem problemów alkoholowych oraz integracji społecznej osób uzaleŜnionych od alkoholu naleŜy do zadań własnych gmin. W szczególności zadania te obejmują: 1) zwiększanie dostępności pomocy terapeutycznej i rehabilitacyjnej dla osób uzaleŜnionych od alkoholu; 2) udzielanie rodzinom, w których występują problemy alkoholowe, pomocy psychospołecznej i prawnej, a w szczególności ochrony przed przemocą w rodzinie; 3) prowadzenie profilaktycznej działalności informacyjnej i edukacyjnej w zakresie rozwiązywania problemów alkoholowych i przeciwdziałania narkomanii, w szczególności dla dzieci i młodzieŜy, w tym prowadzenie pozalekcyjnych zajęć sportowych, a takŜe działań na rzecz doŜywiania dzieci uczestniczących w pozalekcyjnych programach opiekuńczo-wychowawczych i socjoterapeutycznych; 4) (uchylony); 5) wspomaganie działalności instytucji, stowarzyszeń i osób fizycznych, słuŜącej rozwiązywaniu problemów alkoholowych; 6) podejmowanie interwencji w związku z naruszeniem przepisów określonych w art. 131 i 15 ustawy oraz występowanie przed sądem w charakterze oskarŜyciela publicznego; 7) wspieranie zatrudnienia socjalnego poprzez organizowanie i finansowanie centrów integracji społecznej. 2. Realizacja zadań, o których mowa w ust. 1, jest prowadzona w postaci gminnego programu profilaktyki i rozwiązywania problemów alkoholowych, stanowiącego część strategii rozwiązywania problemów społecznych, uchwalanego corocznie przez radę gminy. Program jest realizowany przez ośrodek pomocy społecznej, o którym mowa w przepisach o pomocy społecznej, lub inną jednostkę wskazaną w programie. W celu realizacji programu wójt (burmistrz, prezydent miasta) moŜe powołać pełnomocnika. 3. Wójtowie (burmistrzowie, prezydenci miast) powołują gminne komisje rozwiązywania problemów alkoholowych, w szczególności inicjujące działania w zakresie określonym w ust. 1 oraz podejmujące czynności zmierzające do orzeczenia o zastosowaniu wobec osoby uzaleŜnionej od alkoholu obowiązku poddania się leczeniu w zakładzie lecznictwa odwykowego. 4. W skład gminnych komisji rozwiązywania problemów alkoholowych wchodzą osoby przeszkolone w zakresie profilaktyki i rozwiązywania problemów alkoholowych. 5. Zasady wynagradzania członków gminnych komisji rozwiązywania problemów alkoholowych określa rada gminy w gminnych programach rozwiązywania problemów alkoholowych. Art. 5. Minister właściwy do spraw oświaty i wychowania uwzględnia problem trzeźwości i abstynencji wśród celów wychowania oraz zapewnia w programach nauczania wiedzę o szkodliwości alkoholizmu dla jednostki oraz w Ŝyciu rodzinnym i społecznym. Art. 6. Minister właściwy do spraw zdrowia oraz minister właściwy do spraw szkolnictwa wyŜszego, a takŜe minister właściwy do spraw oświaty i wychowania zapewniają kształcenie niezbędnej liczby specjalistów z zakresu działalności profilaktycznej i leczniczej oraz podejmowanie badań nad alkoholem i związanymi z nim problemami. Art. 7. Minister właściwy do spraw kultury i ochrony dziedzictwa narodowego, minister właściwy do spraw szkolnictwa wyŜszego, jednostki publicznej radiofonii i telewizji oraz inne właściwe organy i instytucje podejmują odpowiednie działania w zakresie rozwijania i popierania róŜnorodnych form działalności informacyjnej, kulturalnej i naukowej, mających na celu uświadamianie o szkodliwości naduŜywania alkoholu dla jednostki oraz Ŝycia rodzinnego i społecznego, krzewienia trzeźwości i abstynencji oraz wykorzeniania szkodliwych zwyczajów i sposobów picia alkoholu. Art. 8. (uchylony). Art. 9. 1. Obrót hurtowy w kraju napojami alkoholowymi o zawartości powyŜej 18 % alkoholu moŜe być prowadzony tylko na podstawie zezwolenia wydanego przez ministra właściwego do spraw gospodarki. 2. Obrót hurtowy w kraju napojami alkoholowymi o zawartości do 18 % alkoholu moŜe być prowadzony tylko na podstawie zezwolenia wydanego przez marszałka województwa. 3. Organ, o którym mowa w ust. 2, wydaje zezwolenie na obrót hurtowy przedsiębiorcom posiadającym siedziby na terenie województwa. 3a. Zezwolenia, o których mowa w ust. 1 i 2, wydaje się na podstawie pisemnego wniosku przedsiębiorcy. 3b. Wniosek o wydanie zezwolenia zawiera: 1) oznaczenie przedsiębiorcy; 2) siedzibę i adres przedsiębiorcy; 3) numer w rejestrze przedsiębiorców; 4) miejsce prowadzenia działalności gospodarczej; 5) wnioskowany limit - dotyczy wyłącznie wniosku o wydanie zezwolenia, o którym mowa w ust. 1; 6) wnioskowany termin waŜności zezwolenia. 3c. Minister właściwy do spraw gospodarki lub właściwy marszałek województwa moŜe wydać duplikaty zezwoleń, o których mowa w ust. 1 i 2, w przypadku ich utraty lub zniszczenia. 4. Minister właściwy do spraw gospodarki określi, w drodze rozporządzenia, rodzaj dokumentów wymaganych przy składaniu wniosków o wydanie zezwoleń na obrót hurtowy napojami alkoholowymi, wzory wniosków oraz wzory informacji o sprzedaŜy napojów alkoholowych. Art. 91. 1. Zezwolenia, o których mowa w art. 9 ust. 1 i 2, wydaje się oddzielnie na obrót hurtowy następującymi rodzajami napojów alkoholowych: 1) o zawartości do 4,5 % alkoholu oraz na piwo; 2) o zawartości powyŜej 4,5 % do 18 % alkoholu, z wyjątkiem piwa; 3) o zawartości powyŜej 18 % alkoholu. 2. Zezwolenia na obrót hurtowy wydaje się na czas oznaczony: 1) napojami alkoholowymi, o których mowa w ust. 1 pkt 1 i 2 - nie dłuŜszy niŜ 2 lata; 2) napojami alkoholowymi, o których mowa w ust. 1 pkt 3 - nie dłuŜszy niŜ rok. 3. Dla zezwoleń, o których mowa w ust. 1 pkt 3, określa się limit w wysokości minimum 500 tys. litrów 100 % alkoholu rocznie. 3a. Limit, o którym mowa w ust. 3, moŜe być zwiększony na wniosek przedsiębiorcy złoŜony nie później niŜ 30 dni od dnia wykorzystania limitu określonego w zezwoleniu. 4. Przepisu ust. 3 nie stosuje się w odniesieniu do przedsiębiorców zaopatrujących statki, pociągi i samoloty. Maksymalny limit dla tych przedsiębiorców określa się w wysokości 2 tys. litrów 100 % alkoholu rocznie. 5. Producent napojów alkoholowych jest obowiązany do uzyskania zezwolenia na obrót hurtowy napojami alkoholowymi, jeŜeli zbywa swoje wyroby przedsiębiorcom posiadającym zezwolenia, o których mowa w art. 18 ust. 1. Art. 92. 1. Za wydanie zezwoleń, o których mowa w art. 9 ust. 1 i 2, decyzji wprowadzających w zezwoleniach zmiany oraz duplikatów zezwoleń są pobierane opłaty. 2. Opłaty, o których mowa w ust. 1, są wnoszone przed wydaniem zezwolenia lub decyzji na rachunek organu wydającego zezwolenie, z zastrzeŜeniem ust. 5. 3. Opłaty za wydanie zezwoleń, o których mowa w art. 91 ust. 1 pkt 1 i 2, ustala się w wysokości 4.000 zł dla przedsiębiorców występujących o zezwolenie po raz pierwszy oraz dla tych, których wartość sprzedaŜy w roku poprzedzającym wygaśnięcie zezwolenia nie przekroczyła 1.000.000 zł. 4. W przypadku przedsiębiorców, których wartość sprzedaŜy hurtowej napojów alkoholowych w roku poprzedzającym wygaśnięcie zezwolenia przekroczyła 1.000.000 zł, opłatę za wydanie zezwoleń, o których mowa w art. 91 ust. 1 pkt 1 i 2, ustala się w wysokości równej 0,4 % wartości sprzedaŜy w roku poprzednim, z zaokrągleniem do 100 zł. 5. Opłata, o której mowa w ust. 3, jest wnoszona na rachunek organu zezwalającego, po złoŜeniu pisemnego oświadczenia o wartości sprzedaŜy hurtowej napojów alkoholowych w ostatnim roku kalendarzowym. 6. Wartość sprzedaŜy hurtowej napojów alkoholowych naleŜy obliczać oddzielnie dla kaŜdego rodzaju tych napojów. 7. Opłatę za wydanie zezwolenia, o którym mowa w art. 91 ust. 1 pkt 3, ustala się w wysokości 45.000 zł za 500 tys. litrów 100 % alkoholu, z zastrzeŜeniem ust. 8. 8. Opłatę za wydanie zezwolenia, o którym mowa w art. 91 ust. 1 pkt 3, dla przedsiębiorców zaopatrujących statki, pociągi i samoloty, ustala się stosownie do deklarowanego obrotu. 9. Opłata za wydanie decyzji wprowadzającej nowe miejsca prowadzenia działalności gospodarczej, zwiększającej ilość tych miejsc w stosunku do wymienionych w wydanych zezwoleniach, o których mowa w art. 91 ust. 1, wynosi 50 % stawki określonej dla zezwolenia w dniu jego wydania. 10. Opłata za wydanie innych decyzji, wprowadzających zmiany w zezwoleniach, wynosi 200 zł. 11. Opłata za wydanie zezwolenia na wyprzedaŜ posiadanych zapasów napojów alkoholowych o zawartości do 18 % alkoholu wynosi 1.000 zł. 12. Opłata za wydanie zezwolenia na wyprzedaŜ napojów alkoholowych o zawartości powyŜej 18 % alkoholu jest pobierana w zaleŜności od ilości litrów 100 % alkoholu, zgłoszonej we wniosku, proporcjonalnie do wysokości opłaty określonej w ust. 7. 13. Opłata za zwiększenie limitu, o którym mowa w art. 91 ust. 3, jest pobierana w zaleŜności od ilości litrów 100 % alkoholu, zgłoszonej we wniosku, proporcjonalnie do wysokości opłaty określonej w ust. 7. 14. Opłata za wydanie duplikatu zezwoleń, o których mowa w art. 9 ust. 1 i 2, wynosi 50 zł. 15. Zezwolenia i decyzje, o których mowa w ust. 9-14 i art. 9 ust. 1 i 2, nie podlegają opłacie skarbowej. Art. 93. 1. Opłaty, o których mowa w art. 92 ust. 1, mogą być wykorzystane przez zarządy województw wyłącznie na finansowanie: 1) zadań określonych w art. 4 ust. 1 ustawy; 2) zadań określonych w Wojewódzkim Programie, o którym mowa w art. 9 ust. 1 ustawy z dnia 29 lipca 2005 r. o przeciwdziałaniu narkomanii (Dz. U. Nr 179, poz. 1485, z 2006 r. Nr 66, poz. 469 i Nr 120, poz. 826 oraz z 2007 r. Nr 7, poz. 48). 2. Zarządy województw mogą zlecać, w drodze porozumień, jednostkom samorządu powiatowego zadania z zakresu profilaktyki i rozwiązywania problemów alkoholowych oraz przekazywać środki finansowe na ich realizację. Art. 94. Warunkiem prowadzenia działalności na podstawie zezwoleń, o których mowa w art. 91 ust. 1, jest: 1) przekazywanie organowi zezwalającemu informacji o wielkości sprzedaŜy napojów alkoholowych, w terminie do dnia 31 stycznia za rok poprzedni; 2) sprzedaŜ napojów alkoholowych, wymienionych w zezwoleniu, wyłącznie przedsiębiorcom posiadającym zezwolenie na obrót hurtowy tymi napojami lub zezwolenie na sprzedaŜ detaliczną napojów alkoholowych; 3) prowadzenie obrotu hurtowego tylko napojami alkoholowymi oznaczonymi znakami akcyzy, o ile wymóg oznaczania tymi znakami wynika z innych przepisów; 4) zaopatrywanie się w napoje alkoholowe, wymienione w zezwoleniu, u producentów oraz u przedsiębiorców posiadających zezwolenie na obrót hurtowy tymi napojami; 5) posiadanie tytułu prawnego do korzystania ze stacjonarnego magazynu dostosowanego do przechowywania napojów alkoholowych; 6) niezaleganie przez przedsiębiorcę z realizacją ciąŜących na nim zobowiązań podatkowych oraz wynikających z ubezpieczeń społecznych i zdrowotnych; 7) wykonywanie działalności gospodarczej w zakresie objętym zezwoleniem tylko przez przedsiębiorcę w nim oznaczonego i wyłącznie w miejscach wymienionych w zezwoleniu; 8) zgłaszanie ministrowi właściwemu do spraw gospodarki lub właściwemu marszałkowi województwa zmian stanu faktycznego i prawnego przedsiębiorcy, w stosunku do danych zawartych w zezwoleniu, w terminie 14 dni od dnia powstania zmiany; 9) przestrzeganie innych warunków określonych przepisami prawa. Art. 95. 1. Zezwolenia, o których mowa w art. 91 ust. 1, minister właściwy do spraw gospodarki lub właściwy marszałek województwa cofa w przypadku: 1) nieprzestrzegania warunków określonych w art. 94 pkt 3, 4 i 7; 2) wprowadzenia do obrotu napojów alkoholowych pochodzących z nielegalnych źródeł; 3) popełnienia przestępstwa, w celu osiągnięcia korzyści majątkowej, przez osobę odpowiedzialną za działalność przedsiębiorcy posiadającego zezwolenie; 4) przedstawienia fałszywych danych w oświadczeniu, o którym mowa w art. 92 ust. 5; 5) orzeczenia wobec przedsiębiorcy będącego osobą fizyczną albo wobec osoby odpowiedzialnej za działalność przedsiębiorcy posiadającego zezwolenie, zakazu prowadzenia działalności gospodarczej objętej zezwoleniem; 6) zlecania przez przedsiębiorcę, na podstawie umów, prowadzenia obrotu hurtowego napojami alkoholowymi innym przedsiębiorcom. 2. Zezwolenia, o których mowa w art. 91 ust. 1, minister właściwy do spraw gospodarki lub właściwy marszałek województwa moŜe cofnąć w przypadku: 1) nieprzestrzegania warunków określonych w art. 94 pkt 1, 2, 5, 6, 8 i 9; 2) powtarzającego się zakłócania porządku publicznego w miejscu obrotu. 3. Zezwolenia, o których mowa w art. 91 ust. 1, wygasają w przypadku: 1) likwidacji przedsiębiorstwa lub zawiadomienia o zaprzestaniu prowadzenia obrotu hurtowego napojami alkoholowymi; 2) upływu terminu waŜności zezwolenia; 3) zmiany składu osobowego wspólników spółki cywilnej. 4. Na wniosek przedsiębiorcy, którego zezwolenie wygasło z przyczyn wymienionych w ust. 3, minister właściwy do spraw gospodarki lub właściwy marszałek województwa wydaje zezwolenie z określeniem terminu na wyprzedaŜ posiadanych zapasów napojów alkoholowych. Termin, określony w zezwoleniu na wyprzedaŜ, nie moŜe być dłuŜszy niŜ 6 miesięcy od dnia wygaśnięcia zezwolenia. 5. Przedsiębiorca, któremu cofnięto zezwolenie, moŜe wystąpić z wnioskiem o ponowne wydanie zezwoleń, o których mowa w art. 91 ust. 1, nie wcześniej niŜ po upływie 3 lat od dnia wydania decyzji o jego cofnięciu. Art. 96. SprzedaŜ detaliczną napojów alkoholowych, zawierających powyŜej 4,5 % alkoholu (z wyjątkiem piwa) przeznaczonych do spoŜycia poza miejscem sprzedaŜy, prowadzi się w punktach sprzedaŜy, którymi są: 1) sklepy branŜowe ze sprzedaŜą napojów alkoholowych; 2) wydzielone stoiska - w samoobsługowych placówkach handlowych o powierzchni sprzedaŜowej powyŜej 200 m2; 3) pozostałe placówki samoobsługowe oraz inne placówki handlowe, w których sprzedawca prowadzi bezpośrednią sprzedaŜ napojów alkoholowych. Art. 10. Akty prawne wpływające na strukturę cen napojów alkoholowych powinny słuŜyć ograniczaniu spoŜycia tych napojów oraz zmianie struktury ich spoŜycia na rzecz napojów o niskiej zawartości procentowej alkoholu. Art. 11. 1. Na wydatki związane z realizacją Narodowego Programu Profilaktyki i Rozwiązywania Problemów Alkoholowych przeznacza się corocznie z budŜetu państwa środki w wysokości 1 % podatku akcyzowego od wyrobów alkoholowych. 2. Środki, o których mowa w ust. 1, są przeznaczone w szczególności na róŜne formy pomocy dla osób uzaleŜnionych od alkoholu i członków ich rodzin, działalność informacyjną i wychowawczą, kształcenie specjalistów i prowadzenie badań naukowych nad problemami alkoholowymi. 3. (uchylony). Art. 111. 1. W celu pozyskania dodatkowych środków na finansowanie zadań określonych w art. 41 ust. 1 gminy pobierają opłatę za korzystanie z zezwoleń na sprzedaŜ napojów alkoholowych, o których mowa w art. 18. 2. Opłatę, o której mowa w ust. 1, wnosi się na rachunek gminy, przed wydaniem zezwolenia, w wysokości: 1) 525 zł na sprzedaŜ napojów zawierających do 4,5 % alkoholu oraz piwa; 2) 525 zł na sprzedaŜ napojów zawierających powyŜej 4,5 % do 18 % alkoholu (z wyjątkiem piwa); 3) 2.100 zł na sprzedaŜ napojów zawierających powyŜej 18 % alkoholu. 3. Opłata, o której mowa w ust. 2, dotyczy przedsiębiorców rozpoczynających działalność gospodarczą w tym zakresie. 4. Przedsiębiorcy, prowadzący sprzedaŜ napojów alkoholowych w roku poprzednim, są obowiązani do złoŜenia, do dnia 31 stycznia, pisemnego oświadczenia o wartości sprzedaŜy poszczególnych rodzajów napojów alkoholowych w punkcie sprzedaŜy w roku poprzednim. 5. Opłatę, o której mowa w ust. 1, przedsiębiorca prowadzący sprzedaŜ napojów alkoholowych w punkcie sprzedaŜy, w którym roczna wartość sprzedaŜy napojów alkoholowych w roku poprzednim przekroczyła: 1) 37.500 zł dla napojów alkoholowych o zawartości do 4,5 % alkoholu oraz piwa - wnosi w wysokości 1,4 % ogólnej wartości sprzedaŜy tych napojów w roku poprzednim; 2) 37.500 zł dla napojów alkoholowych o zawartości od 4,5 % do 18 % alkoholu (z wyjątkiem piwa) - wnosi w wysokości 1,4 % ogólnej wartości sprzedaŜy tych napojów w roku poprzednim; 3) 77.000 zł dla napojów alkoholowych o zawartości powyŜej 18 % alkoholu - wnosi w wysokości 2,7 % ogólnej wartości sprzedaŜy tych napojów w roku poprzednim. 6. Przedsiębiorcy, których roczna wartość sprzedaŜy poszczególnych rodzajów napojów alkoholowych nie przekroczyła wartości, o których mowa w ust. 5, wnoszą opłatę w wysokości określonej w ust. 2. 7. Opłata, o której mowa w ust. 1, wnoszona jest na rachunek gminy w kaŜdym roku kalendarzowym objętym zezwoleniem w trzech równych ratach w terminach do 31 stycznia, 31 maja i 30 września danego roku kalendarzowego. 8. W roku nabycia zezwolenia lub utraty jego waŜności, opłaty, o których mowa w ust. 1-5, dokonuje się w wysokości proporcjonalnej do okresu waŜności zezwolenia. 9. Wartość sprzedaŜy naleŜy obliczać oddzielnie dla kaŜdego rodzaju napojów alkoholowych. 10. Zezwolenia, o których mowa w art. 18, 181 oraz 184, nie podlegają opłacie skarbowej. Art. 12. 1. Rada gminy ustala, w drodze uchwały, dla terenu gminy (miasta) liczbę punktów sprzedaŜy napojów zawierających powyŜej 4,5 % alkoholu (z wyjątkiem piwa), przeznaczonych do spoŜycia poza miejscem sprzedaŜy jak i w miejscu sprzedaŜy. 2. Rada gminy ustala, w drodze uchwały, zasady usytuowania na terenie gminy miejsc sprzedaŜy i podawania napojów alkoholowych. 3. W miejscowościach, w których rozmieszczone są jednostki wojskowe, liczba punktów sprzedaŜy napojów alkoholowych przeznaczonych do spoŜycia poza miejscem sprzedaŜy jak i w miejscu sprzedaŜy oraz usytuowanie miejsc sprzedaŜy, podawania i spoŜywania napojów alkoholowych są ustalane przez radę gminy po zasięgnięciu opinii właściwych dowódców garnizonów. 4. Liczba punktów sprzedaŜy, o których mowa w ust. 1, oraz usytuowanie miejsc sprzedaŜy, podawania i spoŜywania napojów alkoholowych powinny być dostosowane do potrzeb ograniczania dostępności alkoholu, określonych w gminnym programie profilaktyki i rozwiązywania problemów alkoholowych. Art. 13. 1. Napoje alkoholowe dostarcza się do miejsc sprzedaŜy tylko w naczyniach zamkniętych, z oznaczeniem nazwy producenta, rodzaju i ilości napoju oraz jego mocy. 2. W miejscach sprzedaŜy i podawania napojów alkoholowych powinna być uwidoczniona informacja o szkodliwości spoŜywania alkoholu. 3. (uchylony). Art. 131. 1. Zabrania się na obszarze kraju reklamy i promocji napojów alkoholowych, z wyjątkiem piwa, którego reklama i promocja jest dozwolona, pod warunkiem Ŝe: 1) nie jest kierowana do małoletnich, 2) nie przedstawia osób małoletnich, 3) nie łączy spoŜywania alkoholu ze sprawnością fizyczną bądź kierowaniem pojazdami, 4) nie zawiera stwierdzeń, Ŝe alkohol posiada właściwości lecznicze, jest środkiem stymulującym, uspakajającym lub sposobem rozwiązywania konfliktów osobistych, 5) nie zachęca do nadmiernego spoŜycia alkoholu, 6) nie przedstawia abstynencji lub umiarkowanego spoŜycia alkoholu w negatywny sposób, 7) nie podkreśla wysokiej zawartości alkoholu w napojach alkoholowych jako cechy wpływającej pozytywnie na jakość napoju alkoholowego, 8) nie wywołuje skojarzeń z: a) atrakcyjnością seksualną, b) relaksem lub wypoczynkiem, c) nauką lub pracą, d) sukcesem zawodowym lub Ŝyciowym. 2. Reklama i promocja piwa, o której mowa w ust. 1, nie moŜe być prowadzona: 1) w telewizji, radiu, kinie i teatrze między godziną 600 a 2000, z wyjątkiem reklamy prowadzonej przez organizatora imprezy sportu wyczynowego lub profesjonalnego w trakcie trwania tej imprezy; 2) na kasetach wideo i innych nośnikach; 3) w prasie młodzieŜowej i dziecięcej; 4) na okładkach dzienników i czasopism; 5) na słupach i tablicach reklamowych i innych stałych i ruchomych powierzchniach wykorzystywanych do reklamy, chyba Ŝe 20 % powierzchni reklamy zajmować będą widoczne i czytelne napisy informujące o szkodliwości spoŜycia alkoholu lub o zakazie sprzedaŜy alkoholu małoletnim; 6) przy udziale małoletnich. 3. Zabrania się reklamy, promocji produktów i usług, których nazwa, znak towarowy, kształt graficzny lub opakowanie wykorzystuje podobieństwo lub jest toŜsame z oznaczeniem napoju alkoholowego lub innym symbolem obiektywnie odnoszącym się do napoju alkoholowego. 4. Zabrania się reklamy i promocji przedsiębiorców oraz innych podmiotów, które w swoim wizerunku reklamowym wykorzystują nazwę, znak towarowy, kształt graficzny lub opakowanie związane z napojem alkoholowym, jego producentem lub dystrybutorem. 5. Zabrania się informowania o sponsorowaniu imprez sportowych, koncertów muzycznych oraz innych imprez masowych przez producentów i dystrybutorów napojów, których zasadniczą działalność stanowi produkcja lub sprzedaŜ napojów alkoholowych zawierających od 8 % do 18 % alkoholu, w jakikolwiek inny sposób niŜ poprzez umieszczanie wewnątrz dzienników i czasopism, na zaproszeniu, bilecie, plakacie, produkcie lub tablicy informacyjnej związanej z określoną imprezą nazwy producenta lub dystrybutora oraz jego znaku towarowego, z zastrzeŜeniem ust. 6. 6. Informowanie o sponsorowaniu moŜe być prowadzone w radiu i telewizji pod warunkiem, iŜ będzie ograniczone wyłącznie do podania nazwy producenta lub dystrybutora napojów zawierających do 18 % alkoholu lub jego znaku towarowego, a informacja ta nie będzie prezentowana w telewizji przez osobę fizyczną lub z wykorzystaniem wizerunku postaci ludzkiej. 7. Zabrania się informowania o, innym niŜ określone w ust. 5, sponsorowaniu przez producentów i dystrybutorów napojów alkoholowych, których zasadniczą działalność stanowi produkcja lub sprzedaŜ napojów alkoholowych zawierających od 8 % do 18 % alkoholu oraz informowania o sponsorowaniu przez producentów i dystrybutorów napojów zawierających powyŜej 18 % alkoholu. 8. Zakaz określony w ust. 1 dotyczy równieŜ wydawnictw promocyjno-reklamowych przekazywanych przez producentów, dystrybutorów lub handlowców napojów alkoholowych klientom detalicznym. 9. Zakazy określone w ust. 1-8 nie obejmują reklamy i promocji napojów alkoholowych prowadzonej wewnątrz pomieszczeń hurtowni, wydzielonych stoisk lub punktów prowadzących wyłącznie sprzedaŜ napojów alkoholowych oraz na terenie punktów prowadzących sprzedaŜ napojów alkoholowych przeznaczonych do spoŜycia w miejscu sprzedaŜy. 10. Zakazy określone w ust. 1-8 dotyczą osób fizycznych, osób prawnych oraz jednostek organizacyjnych nieposiadających osobowości prawnej, które uczestniczą w prowadzeniu reklamy w charakterze zleceniodawcy albo zleceniobiorcy niezaleŜnie od sposobu i formy jej prezentacji. 11. Minister właściwy do spraw zdrowia określi, w drodze rozporządzenia, wielkość, treść, wzór i sposób umieszczania na reklamach, o których mowa w ust. 2 pkt 5, napisów informujących o szkodliwości spoŜycia alkoholu lub o zakazie sprzedaŜy alkoholu małoletniemu, mając na względzie ograniczenie spoŜycia alkoholu oraz przeciwdziałanie alkoholizmowi wśród młodzieŜy. Art. 132. 1. Podmioty świadczące usługę będącą reklamą napojów alkoholowych wnoszą na wyodrębniony rachunek utworzony w tym celu przez ministra właściwego do spraw kultury fizycznej i sportu opłatę w wysokości 10 % podstawy opodatkowania podatkiem od towarów i usług wynikającej z tej usługi. 2. Podmioty, o których mowa w ust. 1, sporządzają zbiorczą deklarację miesięczną według wzoru określonego na podstawie ust. 4 i przekazują ją w terminie do 20. dnia miesiąca następującego bezpośrednio po miesiącu, w którym powstał obowiązek wystawienia faktury, zgodnie z przepisami o podatku od towarów i usług, na wynagrodzenie lub jego część. 3. Deklaracje, o których mowa w ust. 2, składa się do tego samego urzędu skarbowego, do którego składa się deklarację dotyczącą podatku od towarów i usług w zakresie usługi, o której mowa w ust. 1. 4. Minister właściwy do spraw kultury fizycznej i sportu w porozumieniu z ministrem właściwym do spraw finansów publicznych określi, w drodze rozporządzenia, wzór zbiorczej deklaracji miesięcznej dotyczącej opłaty, o której mowa w ust. 1, oraz szczegółowy zakres zawartych w niej danych, uwzględniając w szczególności imię i nazwisko lub nazwę (firmę) podmiotu zobowiązanego do wniesienia opłaty, jego adres zamieszkania lub siedziby, numer identyfikacji podatkowej oraz dane dotyczące faktur, które mają być podstawą do ustalenia wysokości opłaty, o której mowa w ust. 1. 5. Opłatę, o której mowa w ust. 1, wnosi się najpóźniej w ostatnim dniu miesiąca, w którym stosownie do ust. 2 powstał obowiązek złoŜenia zbiorczej deklaracji miesięcznej. 6. Opłata, o której mowa w ust. 1, stanowi dla podmiotu zobowiązanego do jej wniesienia koszt uzyskania przychodów w rozumieniu art. 15 ust. 1 ustawy z dnia 15 lutego 1992 r. o podatku dochodowym od osób prawnych (Dz. U. z 2000 r. Nr 54, poz. 654, z późn. zm.2)) lub art. 22 ust. 1 ustawy z dnia 26 lipca 1991 r. o podatku dochodowym od osób fizycznych (Dz. U. z 2000 r. Nr 14, poz. 176, z późn. zm.3)). 7. W sprawach nieuregulowanych do opłaty, o której mowa w ust. 1, stosuje się odpowiednio przepisy ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. - Ordynacja podatkowa (Dz. U. z 2005 r. Nr 8, poz. 60, z późn. zm.4)). 8. (uchylony). 9. (uchylony). 10. (uchylony). Art. 133. 1. Tworzy się Fundusz Zajęć Sportowo-Rekreacyjnych dla Uczniów, zwany dalej "Funduszem", którego dysponentem jest minister właściwy do spraw kultury fizycznej i sportu. 2. Fundusz jest państwowym funduszem celowym. 3. Przychodami Funduszu są wpływy z tytułu opłat, o których mowa w art. 132 ust. 1. 4. Środki Funduszu przeznacza się wyłącznie na dofinansowanie zajęć sportowo-rekreacyjnych dla uczniów, prowadzonych przez kluby sportowe działające w formie stowarzyszenia oraz inne organizacje pozarządowe, które w ramach swojej statutowej działalności realizują zadania z zakresu upowszechniania kultury fizycznej i sportu wśród dzieci i młodzieŜy, a takŜe organizowanych przez jednostki samorządu terytorialnego. 5. Minister właściwy do spraw kultury fizycznej i sportu w porozumieniu z ministrem właściwym do spraw finansów publicznych określi, w drodze rozporządzenia: 1) warunki i tryb przyznawania dofinansowania, biorąc pod uwagę wyrównywanie szans dostępu do kultury fizycznej; 2) tryb składania wniosków i dane, jakie powinien zawierać wniosek o przyznanie dofinansowania, uwzględniając zakres niezbędnych danych dotyczących podmiotu ubiegającego się o dofinansowanie, a takŜe informacje o zajęciach sportowo-rekreacyjnych; 3) tryb przekazywania środków, uwzględniając terminy, w jakich zostało zaplanowane przeprowadzenie zajęć sportowo-rekreacyjnych; 4) wysokość dofinansowania, z tym Ŝe maksymalna wysokość tego dofinansowania w przypadku zajęć prowadzonych przez kluby sportowe działające w formie stowarzyszenia oraz inne organizacje pozarządowe nie moŜe przekroczyć 80 %, a w przypadku zajęć organizowanych przez jednostki samorządu terytorialnego - 50 % planowanych kosztów realizacji zajęć. Art. 14. 1. Zabrania się sprzedaŜy, podawania i spoŜywania napojów alkoholowych: 1) na terenie szkół oraz innych zakładów i placówek oświatowo-wychowawczych, opiekuńczych i domów studenckich; 2) na terenie zakładów pracy oraz miejsc zbiorowego Ŝywienia pracowników; 3) w miejscach i czasie masowych zgromadzeń; 4) w środkach i obiektach komunikacji publicznej; 5) (uchylony); 6) w obiektach zajmowanych przez organy wojskowe i spraw wewnętrznych, jak równieŜ w rejonie obiektów koszarowych i zakwaterowania przejściowego jednostek wojskowych. 1a. (uchylony). 2. (uchylony). 2a. Zabrania się spoŜywania napojów alkoholowych na ulicach, placach i w parkach, z wyjątkiem miejsc przeznaczonych do ich spoŜycia na miejscu, w punktach sprzedaŜy tych napojów. 3. Zabrania się sprzedaŜy, podawania i spoŜywania napojów zawierających więcej niŜ 18 % alkoholu w ośrodkach szkoleniowych. 4. Zabrania się sprzedaŜy i podawania napojów zawierających więcej niŜ 18 % alkoholu w domach wypoczynkowych. 5. SprzedaŜ, podawanie i spoŜywanie napojów zawierających więcej niŜ 4,5 % alkoholu moŜe się odbywać na imprezach na otwartym powietrzu tylko za zezwoleniem i tylko w miejscach do tego wyznaczonych. 6. W innych niewymienionych miejscach, obiektach lub na określonych obszarach gminy, ze względu na ich charakter, rada gminy moŜe wprowadzić czasowy lub stały zakaz sprzedaŜy, podawania, spoŜywania oraz wnoszenia napojów alkoholowych. 7. Minister właściwy do spraw transportu oraz minister właściwy do spraw gospodarki morskiej, w drodze rozporządzenia, określą zasady i warunki sprzedaŜy, podawania i spoŜywania napojów alkoholowych na morskich statkach handlowych w Ŝegludze międzynarodowej, w pociągach i samolotach komunikacji międzynarodowej oraz w międzynarodowych portach morskich i lotniczych. 8. Minister właściwy do spraw zagranicznych określi, w drodze rozporządzenia, wypadki i okoliczności, w których, uwzględniając zwyczaje międzynarodowe, dopuszczalne jest podawanie i spoŜywanie nieznacznej ilości napojów alkoholowych. Art. 15. 1. Zabrania się sprzedaŜy i podawania napojów alkoholowych: 1) osobom, których zachowanie wskazuje, Ŝe znajdują się w stanie nietrzeźwości; 2) osobom do lat 18; 3) na kredyt lub pod zastaw. 2. W przypadku wątpliwości co do pełnoletności nabywcy sprzedający lub podający napoje alkoholowe uprawniony jest do Ŝądania okazania dokumentu stwierdzającego wiek nabywcy. Art. 16. 1. Zabrania się wnoszenia napojów alkoholowych na teren zakładów pracy, obiektów wymienionych w art. 14 ust. 1 pkt 6, jak równieŜ stadionów i innych obiektów, w których odbywają się masowe imprezy sportowe i rozrywkowe, a takŜe obiektów lub miejsc objętych zakazem wnoszenia napojów alkoholowych. 2. Osoby posiadające przy sobie napoje alkoholowe mają obowiązek przekazania ich do depozytu pod rygorem niewpuszczenia bądź usunięcia z terenu obiektów lub miejsc, o których mowa w ust. 1. 3. Napoje alkoholowe wnoszone przez Ŝołnierzy na teren obiektów wymienionych w art. 14 ust. 1 pkt 6 ulegają odebraniu i przekazaniu do depozytu. 4. Minister Obrony Narodowej i minister właściwy do spraw wewnętrznych, w porozumieniu z właściwymi ministrami, kaŜdy w swoim zakresie działania, w drodze rozporządzeń, określają szczegółowe zasady i tryb postępowania w wypadkach, o których mowa w ust. 2 i 3, oraz wysokość opłaty za przechowanie napojów alkoholowych w depozycie. Art. 17. 1. Kierownik zakładu pracy lub osoba przez niego upowaŜniona mają obowiązek niedopuszczenia do pracy pracownika, jeŜeli zachodzi uzasadnione podejrzenie, Ŝe stawił się on do pracy w stanie po uŜyciu alkoholu albo spoŜywał alkohol w czasie pracy. Okoliczności stanowiące podstawę decyzji powinny być podane pracownikowi do wiadomości. 2. Uprawnienia kierownika zakładu pracy, o którym mowa w ust. 1, słuŜą równieŜ organowi nadrzędnemu nad danym zakładem pracy oraz organowi uprawnionemu do przeprowadzenia kontroli zakładu pracy. 3. Na Ŝądanie pracownika, o którym mowa w ust. 1, kierownik zakładu pracy lub osoba przez niego upowaŜniona jest obowiązana zapewnić przeprowadzenie badania stanu trzeźwości pracownika. Art. 18. 1. SprzedaŜ napojów alkoholowych przeznaczonych do spoŜycia w miejscu lub poza miejscem sprze
Ilość kontroli posesji

13.08.2018 

Liczba zgłoszeń: 30
Ujawnione wykroczenia: 29
Liczba kontroli: 26

3002_0.59903600 1479293472.jpg (49 KB)

Tematyka prelekcji 
 prel.jpg (104 KB)

 Dokument123.jpg (47 KB)

  Walka ze smogiem

Sprawdź jakoś powietrza

 

Bezpłatna pomoc prawna

RODO

  Segreguj Rybnik

 Ostrzeżenia

Biuletyn Informacji Publicznej

 

 Rybnicki System Informacji Przestrzennej

 

STOP 18

 

 ITAKA 

 

Rybek z Rybnika

Rybnik
Ministerstwo Spraw Wewnętrznych i Administracji
Komenda Główna Policji
Krajowa Rada Komendantów
Oskar